Przejdź do treści
Strona główna » Biżuteria przez wieki cz. 5: Średniowiecze

Biżuteria przez wieki cz. 5: Średniowiecze

Umów rozmowę z naszym ekspertem

Wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa, w biżuterii średniowiecznej dominować zaczęły motywy sakralne, jak krzyż czy różnego rodzaju medaliki. Najbogatsze zbiory artefaktów związanych z biżuterią z wczesnego średniowiecza, pozostawili po sobie Celtowie, Merowingowie czy Wizygoci.

Biżuteria przez wieki cz. 5: Średniowiecze
Broszka ze wzgórza Tara, Collections of the National Museum of Ireland, Kildare Street Sailko – Own work CC BY 3.0

Europa w czasach średniowiecza w dalszym ciągu rozwijała swoje umiejętności jubilerskie. Ze swoich wyrobów jubilerskich w szczególności słynęli Celtowie i Merowingowie. Jakość ich biżuterii dorównywała, a często także przewyższała tę, wytwarzaną w Cesarstwie Bizantyjskim.

Najczęściej występującą formą biżuteryjną pozostawały różnego rodzaju klamry czy szpile służące do zapinania odzieży, ale także amulety. W dalszym ciągu dużą popularnością cieszyły się sygnety, które używane są w niektórych środowiskach nawet do dzisiejszych czasów.

Wiedzy o biżuterii z tego okresu dostarcza m.in. VI-VII-wieczny pochówek w pobliżu Chalon-sur-Saône. Młoda dziewczyna została tam pochowana wraz z 2 srebrnymi fibulami (rodzaj zapinki), naszyjnikiem, bransoletą, złotymi kolczykami, parą spinek do włosów, grzebieniem i sprzączką.

Broszka ze wzgórza Tara

Jednym z najbardziej znanych artefaktów z okresu wczesnego średniowiecza jest Tara – celtycka broszka datowana na ok. 710-650 rok, odnaleziona w Irlandii w 1850 roku. Wbrew swojej nazwie, nie znaleziona ona została na wzgórzu Tara, a ok. 30 km na północny wschód, w okolicach nadmorskiego miasteczka Bettystown. Jednakże wzgórze Tara cieszy się ogromną sławą jako tradycyjne miejsce kultu religijnego, toteż kupiec, który wszedł w posiadanie broszki, nazwał ją tak z przyczyn marketingowych. Wkrótce zaczął on wytwarzać masowe kopie. Broszka ma średnicę ok. 8,7 cm. Długość szpilki wynosi 32 cm. Całość wykonana jest z pozłacanego srebra i posiada liczne zdobienia zarówno z przodu, jak i z tyłu.

Torkwesy

W owym czasie powszechną w całej Europie ozdobą był także torkwes – sztywny, nieelastyczny, otwarty naszyjnik. Wykonany był on najczęściej ze skręcanego drutu lub metalowej wstęgi, czasem odlewany. Przeważnie wykonywano je z brązu lub żelaza. Nieco rzadziej ze złota i srebra.

W kulturze celtyckiej torkwesy odgrywały istotną rolę w symbolice społeczno-religijnej, był atrybutem bóstw, władców, bohaterów i wojowników. Ale torkwesy znane były także w Azji i na Bliskim Wschodzie. Tam ich znaczenie było inne.

Biżuteria chrześcijańska

Wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa, najpopularniejszą formą biżuterii stawały się wyroby sakralne, jak krzyże czy medaliki. W dalszym ciągu bardzo dużą popularnością cieszyły się sygnety, których korzenie sięgają starożytnego Rzymu. Wśród rodzin królewskich, szlachty i wyższych klas również występowały wszelkiego rodzaju pierścienie, naszyjniki i diademy. Biżuteria wykonywana była zarówno ze złota, jak i srebra, a do jej zdobienia wykorzystywano kamienie szlachetne. Zaczęły także pojawiać się diamenty z Indii.

Zapisz się do naszego newslettera i uzyskaj dostęp do poradnika "Metale i kamienie szlachetne"

Biżuteria przez wieki cz. 5: Średniowiecze

    Adres e-mail:

    Numer telefonu (opcjonalnie):

    Wyrażam Administratorowi Danych - Goldenmark Center Sp. z o.o. (nr KRS 0000534748) - zgodę na:

    przesyłanie mi za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji handlowych.

    wykorzystywanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących (np. telefon, smartphone, laptop, tablet, komputer, smartwatch itp.) w celu marketingu bezpośredniego.