Przejdź do treści
Strona główna » Sztuka historii: Sztuka, która daje radość

Sztuka historii: Sztuka, która daje radość

Raport 2022 I półrocze na rynku złota

Sztuka jest z natury sugestywna, ma moc wywoływania głębokiej emocjonalnej reakcji. Przykłady dzieł, które poprawiają nastrój i dają radość można mnożyć wiele. Dziś skoncentrujmy się jednak na wybranych przykładach klasycznych, przełomowych obrazów, które odegrały istotną rolę w swoich epokach i jednocześnie są cenione przez miliony miłośników sztuki na całym świecie jako źródło pozytywnych doznań, radości i uśmiechu.

Gustav Klimt
The Kiss 1907–08, Gustav Klimt, Domena Publiczna

Pocałunek (1907-1908), Gustav Klimt

Nawet po ponad stu latach od powstania Pocałunek Gustava Klimta pozostaje jednym z najbardziej romantycznych dzieł sztuki w historii. Ten oszałamiający „pomnik” secesji w postaci złoconego obrazu olejnego, fascynuje połączeniem geometrycznych wzorów z naturalnymi ozdobami. Namalowany w tak zwanym „złotym okresie” austriackiego artysty, Pocałunek został okrzyknięty arcydziełem wczesnej nowoczesności i jest uznawany za opus magnum Klimta. Pocałunek został po raz pierwszy wystawiony w 1908 roku na wystawie sztuki Kunstschau. Państwo odkupiło dzieło za sumę 25 000 koron i tym samym jedna z ikon wiedeńskiej secesji stało się własnością „narodową” dla ówczesnego imperium Habsburgów.

We wspomnianym „złotym okresie” artysta stworzył styl, który obracał się wokół tajemnicy istnienia, miłości i spełnienia poprzez sztukę. Inspiracją dla powstania obrazu miała być podróż Klimta do Ravenny w roku 1903.Artysta zafascynował się tam bizantyjskimi mozaikami. Obecnie badacze twórczości tego wspaniałego artysty starają się odnaleźć w obrazie coś więcej niż tylko symbole minionych kultur. Pocałunek zawiera także mnóstwo motywów, które wydają się być esencją wielu epok. Widoczne są np. wpływy mitologii starożytnego Egiptu. W opracowaniach o najsłynniejszym dziele mistrza secesji pojawiają się odniesienia do miłości Klimta do Emilie Flöge i fascynacji twórczością francuskiego rzeźbiarza Auguste’a Rodina.

Niezależnie od tego czy w obrazie można dostrzec inspiracje mozaikami rodem z Bizancjum, niezwykłymi formami rzeźbiarskimi czy osobisty afekt malarza, to pewny jest fakt, że dzieło Klimta od ponad 100 lat fascynuje, rozpala wyobraźnię i daje radość miłośnikom sztuki na całym świecie.

Słoneczniki (1888), Vincent Van Gogh

Pod koniec swojego życia Vincent Van Gogh stworzył serię martwych natur przedstawiających jeden z najbardziej kultowych tematów swojej twórczości – słoneczniki. Ten słynny motyw miał być ozdobą pokoju w rezydencji w Arles, w której miał przebywać jego przyjaciel i inny wspaniały malarz Paul Gaugin. Świecące odcieniami żółci i złota Słoneczniki łączą prostą pozytywną aurę z unikalnym stylem holenderskiego mistrza.

Słoneczniki, Vincent van Gogh
Słoneczniki, Vincent van Gogh, domena publiczna

Z perspektywy czasu i w kontekście roli jaką odegrał Van Gogh w historii sztuki, proste obrazy z kwiatami w wazonie nabierają szczególnego znaczenia. Ich kilka „mutacji” to swoisty dowód na to, że można stworzyć obraz o wielu odmianach jednego koloru, bez utraty wartości artystycznej. Na taki eksperyment mógł pozwolić sobie tylko ktoś formatu Holendra.

Sam Vincent miał pisać, że obrazy te miały komunikować po prostu „wdzięczność”. Wspomniany wcześniej Gaugin miał postrzegać Słoneczniki jako kwintesencję twórczości swojego przyjaciela. Podczas pobytu francuza w Arles, Van Gogh namalował nową wersję obrazu, a Gauguin miał poprosić go o możliwość zatrzymania obrazu. Na co Van Gogh ostatecznie się nie zgodził. Słoneczniki miały więc również swoją rolę w burzliwej relacji tych dwóch wielkich malarzy.

W sumie w Arles Van Gogh namalował siedem wersji ze słynnym motywem słoneczników w wazonie. Motyw słonecznika pojawił się również na jego czterech innych obrazach, namalowanych przed pobytem w Arles. Te tworzone w Paryżu miały nieco inną kompozycję, nie tak charakterystyczną jak najbardziej znane motywy z kwiatami w wazonie. Można więc założyć, że artysta stworzył łącznie jedenaście różnych martwych natur, w których te słoneczne kwiaty odgrywają główną rolę.

Kilka kręgów (1926), Wassily Kandinsky

Harmonijne przedstawienie kół, które awangardowy artysta Wassily Kandinsky uważał za bramę do czwartego wymiaru, stało się jednym ze znaków rozpoznawczych jego twórczości. Kilka kręgów Wassily’ego Kandinsky’ego to doskonały przykład abstrakcyjnej i duchowej ekspresji na płótnie. To przełomowe dzieło, które powstało w dwudziestoleciu międzywojennym, dziś wystawione jest w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku.

Obraz jest przedstawieniem jednej formy. Koło, jak proponuje Kandinsky, jest połączeniem dwóch największych przeciwieństw, koncentrycznego i ekscentrycznego, w jednej formie i w równowadze.

Ograniczając Kilka kręgów tylko do jednej formy geometrycznej, Kandinsky mógł skoncentrować się na kolorze i względnych pozycjach kręgów.

Obraz buduje poczucie duchowej i emocjonalnej harmonii poprzez swoją czystą abstrakcyjną formę i nieskończone możliwości interpretacji koła. Dzieło było swoistym „artystycznym odkryciem” Kandinsky’ego. Wcześniejsza twórczość artysty podążała często w innych kierunkach, czego przykładem może być chociażby, widoczna w innych obrazach, fascynacja końmi.

Czas, w którym Kandinsky tworzył Kilka kręgów to moment silnego zainteresowania artysty szeroko rozumianą nauką i wszystkim co z nią związane. W dziele widoczne są również wpływy kilku nurtów w ówczesnej sztuce, takich jak geometryzujący suprematyzm czy konstruktywizm. Warto podkreślić, że abstrakcja Kilku kręgów ma charakter ekspresyjny, co w latach 20. XX wieku nie było tak oczywiste. Przykładem innego podejścia do abstrakcji mogą być chociażby współcześni Kandinskiemu artyści tacy jak Malewicz, Rodczenko czy Popova.

Kilka kręgów zdają się być czymś więcej niże formami geometrycznymi nałożonymi na płótno. To eksplozja koloru i przezroczystości, które przeskakują z obrazu do wyobraźni widza. Same kręgi mają głębię i wagę, wydają się poruszać po płótnie i oddziaływać na siebie wzajemnie. Artysta udowodnił jak abstrakcyjna forma może równie skutecznie pobudzać wyobraźnię jak sztuka przedstawieniowa. Miłośnicy sztuki Kandinskiego podkreślają pozytywny charakter tych doznań i energię bijącą z dzieła.

To dzieło jest wspaniałym dowodem na to, jak sztuka niezależnie od czasu, kiedy powstała, formy jaką przyjęła i inspiracji jakimi kierował się artysta, może wywoływać uśmiech na twarzach jej odbiorców.

Zapisz się do naszego newslettera i pobierz Katalog Salonu Sztuki Goldenmark 2021/2022

    Adres e-mail:

    Numer telefonu (opcjonalnie):

    Wyrażam Administratorowi Danych - Goldenmark Center Sp. z o.o. (nr KRS 0000534748) - zgodę na:

    przesyłanie mi za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji handlowych.

    wykorzystywanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących (np. telefon, smartphone, laptop, tablet, komputer, smartwatch itp.) w celu marketingu bezpośredniego.