Strona główna » Wielcy jubilerzy: Van Cleef & Arpels

Wielcy jubilerzy: Van Cleef & Arpels

Korzeni tego francuskiego domu jubilerskiego, producenta luksusowej biżuterii, zegarków i perfum, doszukiwać się należy w końcówce XIX wieku. Wtedy to właśnie Alfred Van Cleef i Salomon Arpels postanowili zawiązać spółkę.

Van Cleef & Arpels
Butik Van Cleef & Arpels w Paryżu, Fot. Claudia Schillinger, flickr.com, CC BY-ND 2.0

Początek spółki datowany jest na rok 1896. Dopiero dekadę później, w 1906 roku, otwarty zostaje pierwszy sklep jubilerski, który do dnia dzisiejszego znajduje się przy placu Vendôme w Paryżu, vis-à-vis hotelu Ritz. Poza Paryżem, Van Cleef & Arpels otwierał swoje butiki przede wszystkim w luksusowych kurortach wypoczynkowych, jak Dauville, Vichy, Le Touquet, Nicea czy Monte Carlo.

Jednym z pierwszych, większych sukcesów firmy, było zdobycie głównej nagrody na Międzynarodowej Wystawie Nowoczesnej Sztuki Przemysłowej i Dekoracyjnej w 1925 roku. Van Cleef & Arpels otrzymał nagrodę za bransoletkę Aux Roses z czerwonymi i białymi różami wykonanymi z rubinów i diamentów.

Lata dynamicznego rozwoju

W 1926 roku kierownictwo artystyczne firmy objęła córka Alfreda i Esther, Renée Puissant. Rozpoczęła ona ścisłą współpracę z rysownikiem i projektantem biżuterii René Sim Lacaze, jednym z kluczowych przedstawicieli europejskiego Art Deco.

W tym okresie firma rozpoczęła produkcję biżuterii z wykorzystaniem opatentowanego systemu mocowania kamieni zwanego Serti Mysterioux. Technika ta wymaga ok. 300 godzin pracy nad osadzeniem kamienia, jednak efekt jest oszałamiający – mocowanie kamienia jest praktycznie niewidoczne. Van Cleef & Arpels produkował zaledwie kilka sztuk tego typu biżuterii rocznie.

W 2009 roku na aukcji w Christie’s w Nowym Jorku sprzedano egzemplarz tego typu biżuterii, wyprodukowany w 1936 roku. Kwota, za jaką wylicytowano biżuterię, wynosiła 326 500 USD.

Okres wojenny i powojenny

Lacaze współpracował z firmą do 1941 roku, kiedy to zdecydował o otwarciu własnego studia jubilerskiego. Do 1937 roku firmą kierowali Jacques Arpels, Renée Puissant, Claude i Pierre Arpels. Od 1938 roku, aż do swojej śmierci w 1942 roku, zarządzała nią Renée Puissant. Pozostali członkowie rodziny, w czasie wojny wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Po wojnie, prowadzenie domu przejęło kolejne pokolenie rodziny Arpels – Claude, Jacques i Pierre.

W 1966 roku Van Cleef & Arpels otrzymał zlecenie wykonania korony dla Farah Palhavi, trzeciej żony ostatniego szacha Iranu Mohammada Rezy Pahlawiego. Do Iranu wysłano zespół, który dokonał wyboru klejnotów. Po sześciu miesiącach firma dostarczyła koronę ze szmaragdowego aksamitu, wysadzaną 36 szmaragdami, 36 rubinami, 105 perłami i 1469 diamentami. 26 października 1967 roku, Farah Pahlawi została koronowana na władczynię Iranu jako pierwsza i jedyna kobieta w ciągu dwu i pół tysiąca lat historii perskiej monarchii.

Korona Farah Pahlawi
Korona Farah Pahlawi, Fot. clonewayx, wikipedia.org, CC BY-SA 4.0

Van Cleef & Arpels dziś

Obecnie Van Cleef & Arpels posiada swoje butiki na Bliskim Wschodzie, w Azji Południowo-Wschodniej, w Genewie, Zurychu, Monachium, Londynie, Mediolanie i Paryżu, a także w kilku miastach w USA: w Bostonie, Nowym Jorku, Beverly Hills, Chicago, Houston i Las Vegas. Od 2016 roku jest także obecna w Australii: w Melbourne i w Sydney. Pomimo międzynarodowego zasięgu, flagowy salon w dalszym ciągu znajduje się na placu Vendôme w Paryżu.

W 2000 roku firma została zakupiona przez szwajcarską grupę Compagnie Financière Richemont S.A., która w swoim portfelu ma takie marki luksusowe jak Cartier, Chloé, IWC czy Piaget. Wśród najsłynniejszych użytkowniczek biżuterii Van Cleef & Arpels wymienić można chociażby Marlenę Dietrich, Grace Kelly, Marię Callas, Elizabeth Taylor czy Evę Perón.

Bartosz Adamiak

    Chcesz dowiedzieć się więcej o biżuterii?

    Zapisz się na nasz newsletter i bądź na bieżąco

    Wyrażam Administratorowi Danych - Goldenmark Center Sp. z o.o. (nr KRS 0000534748) - zgodę na:

    przesyłanie mi za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji handlowych.

    wykorzystywanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących (np. telefon, smartphone, laptop, tablet, komputer, smartwatch itp.) w celu marketingu bezpośredniego.