Teoria Dowa

Jednym z filarów analizy giełdowej jest Teoria Dowa. Pomimo upływu ponad stu lat nie straciła na swej aktualności.

Uniwersalna teoria

Charles Henry Dow (1851-1902) był amerykańskim dziennikarzem, publicystą, analitykiem i inwestorem giełdowym. Wniósł wielki wkład w badanie zasad, jakie rządzą rynkami giełdowymi. Dow był współzałożycielem czasopisma Wall Street Journal oraz firmy Dow Jones & Company, a także autorem średniej giełdowej spółek z amerykańskiego sektora przemysłowego Dow Jones Industrial Average (DJIA). Jest to jeden z głównych indeksów giełdy papierów wartościowych New York Stock Exchange (NYSE) a jego publikację rozpoczęto w 1896 roku. Początkowo średnia przemysłowa DJIA opierała się na cenach akcji 12 spółek przemysłowych. Obecnie zawiera 30 wiodących spółek z tego sektora.

Bazując na analizie zachowań cen na amerykańskim rynku papierów wartościowych, Dow opracował teorię pozwalającą w sposób naukowy badać trendy giełdowe.

Założenia Teorii

Średnie giełdowe dyskontują wszystko

Czynniki wpływające na popyt i podaż, w tym dane makroekonomiczne, informacje polityczne czy nastroje społeczne znajdują odbicie w cenach papierów wartościowych notowanych na giełdzie. Teoria Dowa opiera się tylko na ruchach cen, natomiast nie zajmuje się badaniami ich przyczyn.

Rynek porusza się w trendach

Podstawą funkcjonowania rynku są trendy. To one pokazują, czy na giełdzie jest hossa czy bessa. Dow wyróżnił dwa podstawowe rodzaje trendów: wzrostowy (hossa) oraz spadkowy (bessa). Podczas hossy ceny akcji osiągają coraz wyższe poziomy - kolejne szczyty i korekcyjne dołki znajdują się na coraz wyższych poziomach. Podczas bessy kolejne dołki oraz korekcyjne szczyty znajdują się coraz niżej. W ramach każdego rodzaju trendów wyróżnia się trzy kategorie trendów.

  1. Trend główny – długookresowy. Trwa kilka lat i wówczas inwestor nie musi dokonywać jakichkolwiek transakcji tylko powinien czekać na sygnał jego zakończenia. Czas oczekiwania może być solidnie wynagrodzony, bowiem ten trend pozwala przynieść największe zyski z inwestycji.
  2. Trend średnioterminowy, czyli wtórny, jest korektą trendu głównego i trwa od trzech tygodni do trzech miesięcy.
  3. Trend krótkoterminowy jest korektą trendu średnioterminowego i trwa do trzech tygodni.

Fazy trendu

Trend główny przebiega w trzech fazach.

  1. Akumulacja – charakteryzuje się stosunkowo małą aktywnością uczestników rynku, chociaż negatywne informacje zostały już zdyskontowane. Akcje kupują doświadczeni inwestorzy, którzy już zidentyfikowali początek trendu.
  2. Napływ nowych inwestorów pod wpływem dobrych informacji, co powoduje silny wzrost cen akcji i obrotów.
  3. Dystrybucja – następuje masowy napływ inwestorów, w tym niedoświadczonych. W tej fazie doświadczeni inwestorzy rozpoczynają realizację zysków.

Średnie rynkowe potwierdzają się nawzajem

Dow wykazał, że jednoczesny wzrost średnich: przemysłowej (Dow Jones Industrial Average) i transportowej (Dow Jones Transportation Average) miał przełożenie na hossę, czyli dobrą ogólną koniunkturę na amerykańskiej giełdzie. Jednocześnie przy spadku tych średnich na giełdzie nastawała bessa. Przemysł i transport były wówczas głównymi filarami amerykańskiej gospodarki.

Wolumen potwierdza trend

Wolumen obrotów powinien zmieniać się zgodnie z głównym trendem. W przypadku głównego trendu wzrostowego, ceny i wolumen powinny rosnąć i spadać wraz z korekcyjnymi zniżkami cen. Analogicznie, wzrost wolumenu przy spadkach notowań i spadek wolumenu przy korekcyjnych wzrostach potwierdza trend spadkowy.

Kontynuacja trendu

Istnieje większe prawdopodobieństwo kontynuacji trendu niż jego zmiany. Trend utrzymuje się do momentu, w którym pojawi się sygnał jego odwrócenia. Jednak problemem jest rozróżnienie pomiędzy faktyczną zmianą trendu a jego korektą. Sygnałem zmiany trendu wzrostowego na spadkowy może być sytuacja, kiedy po korekcie nie powstaje nowy szczyt i rynek zaczyna przebijać ostatni dołek korekty. W praktyce do stwierdzenia, czy pojawił się sygnał zmiany trendu służy analiza techniczna, która pomaga zidentyfikować poziomy wsparcia i oporu, linie trendu, formacje cenowe, średnie ruchome oraz wskaźniki sygnalizujące zmianę impetu.

Podsumowanie

Podstawy Teorii Dowa są ponadczasowe. Pomimo upływu ponad stu lat jest wykorzystywana przez inwestorów i analityków. Stanowi ona podstawę analizy technicznej stosowanej nie tylko na rynku instrumentów finansowych ale także rynkach towarowych i walutowych. Stosując założenia Teorii Dowa i analizę techniczną można zwiększyć prawdopodobieństwo odniesienia sukcesu inwestycyjnego i zmniejszyć ryzyko poniesienia strat.

fot. PIX1861, pixabay.com, CC0

Inwestycje od A do Z - POBIERZ PDF

Jan Mazurek